Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Wilna's boek

Wilna's boek

1/7/2010 - Kim

1

 

7 uur de wekker loopt af. Ik sla hem uit, irritant geluidje. Nog even blijven liggen. Kim!! Kom er nou uit, je komt te laat! roept mama. Half 8. Daar lig ik, net 14 geworden. Ik zit in de 2e van de HAVO. Iets te klein voor mijn leeftijd. Mijn lange donkerblonde haar ligt in de klit rond mijn hoofd gefrommeld en dan mijn beugel, jeetje hoe stom kun je eruit zien. Gelukkig nog maar een paar maanden en dan ben ik ervan af. Shit, dat is waar ook ik heb straks een proefwerk Frans. Ik sta op en doe de gordijnen open. Heerlijk het zonnetje. Ik snap niet dat we een paar weken voor de grote vakantie nog proefwerken krijgen, zo stom! Daar gaan we weer, wassen, aankleden, tanden poetsen, tas pakken, heb ik alles? Ik ren van de trap. Goedemorgen mam! Goedemorgen Kim, succes vandaag! Dank je. Snel wat te eten en te snacken in mijn tas proppen, fiets pakken en daar gaan we. Buiten staan .. en .. al te wachten. Kom… we komen te laat! Welnee, we hebben nog 20 minuten en we hoeven maar 3 straten te fietsen. Wat denk je, halen we een voldoende deze keer? Pfff, die stomme Madame .... die geeft nooit voldoendes. Kom op doorfietsen! anders halen we het niet. Wat gaan we vanmiddag doen? Ik dacht lekker naar de stad, shoppen. Dat hebben we wel verdient na zo'n proefwerk. Ik heb zulke leuke sneakers gezien van Nike, met allemaal kleurtjes en dubbele veters, zoooooo leuk. Ja, zegt ... die heb ik ook gezien. Ze zijn wel duur zeg, 79 euro! Hey, pas op die vrachtwagen Kim, zegt ...  

 

Hè? Donker..... Wat is dit, iedereen duwt en trekt aan me, blijf van me af! Wie zijn jullie, ik zie niks. Kim, Kim, wakker worden roept een stem. Jaaaaaaa, ik ben hier en ik ben wakker! Zie je me dan niet? Ze reageert niet, zegt de stem. Reageert niet? Ik ben toch hier? Ik begrijp het niet. Waar zijn ... en ... Waar ben ik. Au! Dat doet zeer. Ik begin te huilen. Wat gebeurt er toch. Ik snap het niet, allemaal vreemde stemmen. Mam, pap! Waar zijn jullie toch! Waar is iedereen, het is zo stil. Mam? Ja, ik hoor mama. Oh mam, waar ben je. Ik zie je niet. Oh Kim, wat is er gebeurt zegt mama. Ik weet het niet, ik zie je niet, waar ben je nou. Ik begin weer te huilen. Ik wil dat ze me vastpakt,  

 

 

2

 

Gaat u zitten. Wilt u iets drinken, koffie, thee?

Ik zal alles even met u doornemen zegt dokter .... Uw dochter heeft een zwaar ongeluk gehad. Ze is geraakt door een vrachtwagen en ligt in een coma. Dat is een toestand van bewusteloosheid waarin iemand niet meer reageert en op dit moment niet meer gewekt kan worden........

Er worden nu onderzoeken gedaan om de preciese oorzaak van den coma te achterhalen. 

We gaan een bloedonderzoek doen, een bloedgasanalyse om de zuurstof- en kooldioxidegehalten van het bloed vast te stellen, een CT-scan en een MRI-scan van het hoofd en een elektrocardiogram (ECG) om de elektrische activiteit van het hart te meten........

Op dit moment ligt ze aan de kunstmatige beademing en wordt zuurstof toegedient. De voeding wordt toegedient via een sonde en we laten de urine aflopen door een blaaskatheterisatie. We houden haar goed in de gaten.

We moeten de onderzoeken afwachten, dan kan ik u meer vertellen. Ook heeft ze een gebroken scheenbeen, die is al gegipst en een gescheurd schouderblad, veel schaafwondjes en blauwe plekken maar dat komt wel weer goed..... Heeft u nog vragen?

 

Wanneer wordt ze weer wakker, vraagt haar moeder redelijk kalm. Daar kan ik op dit moment nog niets over zeggen, morgenmiddag weet ik meer dan zullen er al wat uitslagen binnen zijn. Ik neem morgen contact met u op, zegt dokter... Gaat u nog maar even bij haar kijken, ik neem aan dat alle onderzoeken nu wel klaar zullen zijn. Ga er vanuit dat ze u gewoon kan horen. Vaak reageren patiënten op een bekende stem.

 

3

 

Wat is dat nou weer? Wie zijn dat, vraagt Kim zich af.  Waar ben ik nu weer beland. Dit is echt weer iets voor mij, dit kan ook ik alleen maar overkomen. Dit is totaal niet bekend, hoe kom ik nou weer thuis? Ik ben in een stad, maar alles ziet er oud en vies uit. Het is ook te donker. Op een soort stoep ga ik zitten. Ik vind het niet meer leuk. Wat nu? Ik ben druk aan het verzinnen hoe ik thuis moet komen als ik een vrouw zie. Ze staat op een afstandje naar me te kijken. Ze heeft een lange mantel aan met een kap over haar hoofd. Hallo zeg, wat moet die nou weer? Ze ziet er ook zo raar uit... Hallo, zegt ze. Wat doe je nog zo laat hier? Het is al tien uur. Kom, je moet naar huis! Ik weet niet waar ik ben, zeg ik. Je weet niet waar je bent zegt de dame. Nee! Alles is anders, ik herken helemaal niets denk ik. Ik vertrouw de dame wel. Ze ziet er vreemd uit maar ze heeft iets over zich wat zo vertrouwd is. Kom maar mee voordat ze je zien. Ik loop met haar mee door de steegjes, langs huizen en winkeltjes. De straten worden steeds smaller en smaller. Het is meer sluipen wat we doen dan lopen en als ik haar wil vragen waarom we zo stiekem doen zegt ze, ssssst, niet praten, straks horen ze ons. Hmmm, denk ik, vreemd. Vooruit, ik weet toch niet waar ik heen moet. We zijn er, kom snel naar binnen. Voor dat ik er erg in heb ben ik in het huisje. Het is klein en donker, een oude houten tafel met 4 oude houten stoelen. In de hoek staan 2 grote luie stoffen stoelen. In de andere hoek staat een kast, ook weer oud en van hout, een soort buffetkast. Aan de muur hangt een schilderijtje van vrolijke zonnebloemen in een saaie doffe kleur. Voor de ramen hangen oude lappen. Lust je thee vraagt de dame? Graag, zeg ik automatisch. Raar, ze vraagt me helemaal niks. 10 minuten later zitten we stilzwijgend aan de thee. Als ik mijn thee op heb zie ik het ineens niet meer zitten. Ik ga huilen. Ik ben alles kwijt, zeg ik. Zeg maar niets zegt de dame. We gaan naar boven, lekker in een warm bed. Morgen praten we er wel over. Ga nu eerst maar lekker slapen. Ik slaap in een klein kamertje. Er staat een bed en een kast in. Ik stap in het bed, het is dik, ik zak er helemaal in weg en een soort van dekbed, ook al zo dik en lekker warm. Dan huil ik mezelf in slaap......

 

4

 

Kim, hoe is het met je, ik ben het mama... Je zit onder de blauwe plekken. Wordt alsjeblieft wakker Kim, toe nou! Mama begint te huilen.

 

5

 

Ik ben net wakker, eigenlijk best lekker geslapen. Wat een lekker bed zeg. Ik kijk om me heen. Waar ben ik? Mam, Pap? Oh nee, ineens weet ik het weer. De onbekende omgeving, de dame. Ik ben in haar huis! Wat nu? Ik glip uit bed en kijk door het raam. Het is een klein vierkant raam zonder gordijnen. Ik zie een uitgestrekt veld met aan het einde bomen, een bos. Dat is raar, ik dacht dat dit een stad was. Ik loop voorzichtig naar de deur en doe hem open. Ik hoor niemand. Ik loop naar de trap en ga langzaam naar beneden. Ik verwacht de vrouw te zien maar ik zie niemand. Ik ga in de grote stoel in de hoek zitten en probeer me zo klein mogelijk te maken.

 

 

Kim, hoe is het met je, dit is mama. Jeetje je haren zitten in de war, izal ze eens lekker borstelen. Ik heb je dagcreme meegenomen en je favoriete bodylotion van Dove.

0 Comments Post A Comment! Permanent Link

24/6/2010 - De aftrap

Daar gaat ie dan. Mijn blog. Eerst maar eens kijken of ik dit wel leuk vindt en hoe het werkt. Kan ik alles wel opschrijven en is iedereen wel blij als ik namen ga noemen. Moet ik werken met aliassen, waar moet ik beginnen en hoe. Jeetje nu al zo veel dilemma's en ik ben nog maar 3 regels ver.

 

De reden dat ik hiermee begin is omdat ik wil gaan kijken of ik kan schrijven. Of iemand mijn manier van schrijven leuk vindt en of ik het bij elkaar verzonnen kan krijgen. Ik ben nu nog aan het verzinnen wat voor iets ik ga schrijven. Ook al zo moeilijk. Vind ik een roman leuk, wordt het een thriller, een drama, iets komisch, een kinderboek of een kookboek etc., etc.. Haha, ook hier kan ik al niet kiezen, of toch wel... Ik vind namelijk jeugdboeken erg leuk. Vanaf een jaar of 10. Die lees ik zelf ook nog graag.

 

Daar ben ik dus uit. Het wordt een verhaal voor de jeugd en dat ga ik hier uitproberen. Inmiddels heeft zich het volgende probleem aangekondigd. Het onderwerp. Jeetje, een onderwerp. Ook hier weer keuze genoeg, te veel om op te noemen. Iets wat me boeit, of ervaringen van mezelf of mijn kinderen. Of gewoon iets spannends, wazigs, iets futuristisch. Ik ga verzinnen en ga proberen iedere dag of om de dag een stukje te schrijven(uitgezonderd in mijn vakantie en die is over 4 weken) . Dus... word vervolgt. Volgende keer kom ik met een titel.

 

Aangezien ik nu een tijdje verder ben en erachter kom dat je niet moet beginnen met een titel slaan we die over. Ik ben bezig met het eerste hoofdstuk, maar dat valt niet mee. Ik zou zeggen, heb geduld.........

0 Comments Post A Comment! Permanent Link

About Me

Hallo, ik wil gaan proberen om een boek te schrijven. Kijken of ik het kan, of ik het in me heb. Zien of er iemand is die mijn manier van schrijven leuk vindt en of ik het allemaal kan opzetten en verzinnen. Dus als je een reactie wilt geven, ik kan goed tegen commentaar, zowel positief als negatief.

Recent Posts

Kim
De aftrap

Links

Home
View my profile
Archives
Email Me